Publikacja została przygotowana na jubileusz 100-lecia szkoły.
Tradycje szkoły sięgają jeszcze głębiej, do roku 1906 kiedy to na mocy porozumienia magistratu Grudziądza z rządem pruskim postanowiono uruchomić Państwową Szkołę Budowy Maszyn.
Na potrzeby szkoły wzniesiono nowy gmach na rogu ówczesnych ulic Radzyńskiej i Rzezalnianej.
W 1921 roku po powrocie Grudziądza do Polski szkoła została reaktywowana.
W książce bardzo ciekawie opisano dzieje szkoły.
Podkreślono jej ważną rolę na Pomorzu w okresie międzywojennym. W tym czasie szkoła powiększyła się o nowy budynek warsztatów szkolnych.
W szkole kładziono duży nacisk na naukę przedmiotów zawodowych.
Zajęcia praktyczne obejmowały obróbkę ręczną i mechaniczną oraz zajęcia w narzędziowni, magazynie i biurze technicznym.
Zajęcia odbywano w ślusarni, kuźni, hartowni, stolarni.
Pracowano na tokarkach, frezarkach, szlifierkach i strugarkach.
Absolwenci szkoły otrzymywali dyplom technika mechanika.
Szkoła rozwijała swoja dzielność również w okresie PRL.
W latach 50-tych przechodziła bardzo liczne zmiany organizacyjne, co niekorzystnie odbiło się na jej działalności.
W końcu w 1974 roku powołano Zespół Szkół Mechanicznych.
W jego skład weszły wszystkie szkoły techniczne i zawodowe.
Szkoła w czasie swego istnienia wykształciła prawie 10.000 absolwentów.