Świątynia pw. Chrystusa Króla w Grabowcu
Wspólne dziedzictwo dwóch Kościołów
Wydawca: Powiat Toruński
we współpracy z Parafią św. Wojciecha w Złotorii
Toruń 2022
Sygnatura SIRr VIII/In-Grabowiec-1
Grabowiec należy do parafii św. Wojciecha w Złotorii.
Na terenie wsi zachowało się wiele zabytków architektury świeckiej i sakralnej.
Należą do nich grabowiecki budynek szkolny wzniesiony w 1894 roku i świątynia pw. Chrystusa Króla.
Najstarsze pisemne wzmianki o wsi pochodzą z 1729 roku j i dotyczą przybycia tutaj osadników olęderskich.
Olędrzy już od XVI wieku zaludniali Grabowiec zagospodarowując podmokłe i zalewowe tereny nadwiślańskie.
Okres zaborów oznaczał napływ do Grabowca niemieckich osadników ewangelickich.
Pod koniec XIX wieku wieś zamieszkiwało 150 ewangelików i jeden katolik.
Ewangelicy należeli do toruńskiej parafii nowomiejskiej odległej o 13 km od Grębocina,
W 1893 roku w Grębocinie oficjalnie utworzono parafie ewangelicko-unijną.
W 1914 roku rozpoczęto budowę kościoła.
Z powodu wybuchu I wojny światowej budowę ukończono dopiero w 1922 roku.
Po II wojnie światowej Grabowiec zasiedlili przybysze z różnych stron Polski.
Parafia ewangelicka istniała do 1947 roku.
W 1948 roku odprawiono w grabowieckiej świątyni pierwsze nabożeństwo katolickie. Kościół otrzymał wezwanie Najświętszego Serca Pana Jezusa.
W 1967 roku wezwanie zmieniono na Chrystusa Króla.
W książce starannie opisano dzieje Grabowca od czasów nowożytnych do współczesności.
Zaprezentowano dzieje wspólnot religijnych przed i po 1945 roku.
Opisano budowę kościoła, jego wnętrze i wyposażenie.