Zarys działalności polityczno-dyplomatycznej książąt mazowieckich wobec państwa krzyżackiego w Prusach w latach 1385-1407
Wydawca: Wyższa Szkoła Pedagogiczna
Olsztyn 1999
Sygnatura SIRr VIb/4-67
Bohaterami rozprawy są książęta mazowieccy Siemowit IV i Janusz I, a w szczególności ich polityka wobec państwa krzyżackiego.
Chronologia pracy dotyczy okresu od unii polsko-litewskiej w Krewie (1385) do zgonu wielkiego mistrza Konrada von Jungingena (1407).
Opracowanie kładzie nacisk na stronę faktograficzną działalności polityczno-dyplomatycznej książąt, rejestrując istotniejsze przejawy ich aktywności wobec Zakonu w Prusach.
Po unii polsko-litewskiej Władysław Jagiełło związał ze sobą Mazowsze stosunkiem lennym w 1386 roku
Mazowsze stało się wyrazicielem polityki polskiej, co ściągało na nie zagrożenie ze strony zakonu krzyżackiego.
Książęta starali się prowadzić również własna politykę, która w przypadku księcia czerskiego Janusza I nie zagrażała interesom Polski.
Natomiast ambitny książę płocki Siemowit IV wchodził w konflikty z królem Polskim, starając się utrzymywać poprawne stosunki z Zakonem.