Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Germanizacja. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Germanizacja. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 17 lutego 2025

Odzyskanie niepodległości przez Brodnicę w 1920 roku

 



rysunek otwartej książki
 Marian Chwiałkowski

Odzyskanie niepodległości przez Brodnicę w 1920 roku 
W setną rocznicę powrotu Brodnicy do wolnej Polski 18 stycznia 1920 roku 

Wydawca: Multi 

Brodnica 2019

Sygnatura SIRr VIII/Br-25



Marian Chwiałkowski urodził się w 1950 roku w Brodnicy.

Jest absolwentem Wyższej Szkoły Oficerskiej w Koszalinie, Uniwersytetu Wrocławskiego i Akademii Techniczno-Rolniczej w Bydgoszczy,

Jako historyk i regionalista pasjonuje się tematyką historii wojskowości okresu międzywojennego, szczególnie tą związaną z regionem brodnickim.

Wśród jego zainteresowań jest także heraldyka.

Opracował nawet projekt nowego sztandaru wojskowego i odznaki pułkowej dla brodnickiej jednostki wojskowej.

W 1999 roku brodniczanie wybrali go "Brodniczaninem Roku 1999".

W Książnicy Kopernikańskiej w Toruniu dostępne są następujące jego publikacje:

1 Bitwa polsko-sowiecka pod Brodnicą : w 80 rocznicę bitwy / Marian Chwiałkowski. - Brodnica : "Multi", 2000. 

2 Jednodniówka brodnickiego Sokoła : wydana w 90 rocznicę powstania : Brodnica, 17-18 maja 2003 r. / opracowanie: Marian Chwiałkowski, Elżbieta Andrzejewska, Jolanta Wójcik ; zdjęcia: ze zbiorów Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół" w Brodnicy. - Brodnica : "Multi", 2003. 

3 Odzyskanie niepodległości przez Brodnicę w 1920 roku : w setną rocznicę powrotu Brodnicy do wolnej Polski 18 stycznia 1920 roku / Marian Chwiałkowski. - Brodnica : "Multi", 2019. 

4 Żołnierze garnizonu brodnickiego w wojnie obronnej 1939 r. : w 70-tą rocznicę napaści Niemiec hitlerowskich na Brodnicę : "Nic dla siebie, wszystko dla ojczyzny" / Marian Chwiałkowski. - Brodnica : "Multi", 2009. 

Prace nad książką "Odzyskanie niepodległości przez Brodnicę w 1920 roku" trwały prawie dziesięć lat.

Tereny regionu brodnickiego znajdowały się na obszarze dwóch zaborów pruskiego i rosyjskiego. 

Stąd część z nich odzyskała niepodległość 11 listopada 1918 roku, a część tak jak i sama Brodnica 18 stycznia 1920 roku.

Autor sięgnął opowieścią do 1772 roku do I rozbioru Polski.

Przedstawił stosowane przez pruskiego zaborcę metody wynaradawiania i rugowania Polaków z ich Ojcowizny.

Polacy w odpowiedzi zrzeszali się w różne organizacje chroniące polskości jak Bank Spółdzielczy czy Dom Handlowy Bazar.

Przedstawiono również rolę kościoła katolickiego, który na terenie powiatu brodnickiego działał dla zachowania języka polskiego i regionalnej kultury.

Najbardziej znanym i zaangażowanym w sprawy niepodległościowe był ks. Jan Doering.

W opracowaniu podkreślono historyczne zasługi  Sylwestra Bizana - działacza niepodległościowego  oraz Kazimierza Wojciechowskiego - brodnickiego drukarza.

Wraz z zakończeniem I wojny światowej mieszkańcy Brodnicy stanęli przed trudnym wyborem drogi do niepodległości.

Rozpatrywano dwie koncepcje.

Pierwsza to prowadzenie walki z zaborcą, druga to czekanie na decyzje traktatu pokojowego.

Zwyciężyła koncepcja preferująca pokojowe i legalne działania na rzecz niepodległości, takie jak zebrania, drukowanie polskiej prasy, tworzenie organizacji i towarzystw,

Główna bolączką Powiatowej Rady Ludowej stała się ochrona Polaków przed niemieckim terrorem, który uosabiali żołnierze Grenzschutzu.

Dokonywali oni brutalnych  rewizji w poszukiwaniu broni w domach prywatnych a nawet w kościele.

Nie udało się Niemcom sprowokować Polaków do odwetu zbrojnego.

Ewentualne powstanie byłoby krwawo stłumione przez wojsko niemieckie.

Dzięki dyscyplinie Polaków Brodnica powróciła do Polski niezniszczona, w czym wyraziła się mądrość brodniczan.





poniedziałek, 19 września 2022

Tadeusz Zakrzewski - Polskie instytucje i organizacje w Toruniu pod zaborem pruskim (1815-1894)

 


Rysunek otwartej książki

Tadeusz Zakrzewski

Polskie instytucje i organizacje w Toruniu pod zaborem pruskim (1815-1894)

słowo wstępne, opracowanie tekstu i indeks:
Jarosław Kłaczkow, Jolanta Milz-Kłaczkow

Wydawca: Towarzystwo Miłośników Torunia

Toruń 2020

SIRr VIb/6-39


Tadeusz Zakrzewski (1922-2014) był wielkim admiratorem miasta Torunia i miłośnikiem książek.

Blisko związany był z Towarzystwem Naukowym w Toruniu, Towarzystwem Bibliofilów im. J. Lelewela, Towarzystwem Miłośników Torunia.

Kolekcjonował dokumenty życia codziennego, fotografie, sztukę, pamiątki historyczne związane z dziejami Torunia.

Był redaktorem naczelnym "Rocznika Toruńskiego".

Spod jego pióra wyszło ponad 200 publikacji naukowych.

Wśród nich szczególne miejsce zajmuje jego rozprawa doktorska "Polskie instytucje i organizacje w Toruniu pod zaborem pruskim (1815-1894)".

Towarzystwo Miłośników Torunia postanowiło wydać jego pełną i oryginalną wersję.

Przygotowaniem edycji tekstu i jego opracowaniem zajęli się prof. Jarosław Kłaczkow i Jolanta Milz-Kłaczkow.

W książce przedstawiono zmienne dzieje polskiego ruchu organizacyjnego w XIX-wiecznym Toruniu.

Specyfiką wielkich miast pomorskich Prus Królewskich był fakt drugorzędnej roli Polaków we władzach miejskich jeszcze w czasach nowożytnego Królestwa Polskiego.

Tym bardziej w okresie zaborów jedynie nieliczne  rody ziemiańskie mogły pełnić funkcje strażników narodowej pamięci.

Dużą słabością polskiego ruchu narodowego był brak do Wiosny Ludów inteligencji mieszczańskiej.

Dopiero po upadku powstania styczniowego następuje prawdziwe odrodzenie życia polskiego.

Pojawili się wówczas silne zaangażowani ziemianie i ludowi działacze wywodzący się z kręgów mieszczańskich.

Z drugiej strony druga połowa XIX wieku była okresem wzmożonej akcji germanizacyjnej i drakońskich środków stosowanych przez władze pruskie.

W okresie tym przewodnictwo w rozwoju ruchu narodowego przejęło polskie duchowieństwo katolickie.

Katolickie wyznanie stanowiło również zaporę utrudniającą proces germanizacji, gdyż Niemcy byli głownie ewangelikami.

Rozwinęła się wówczas na terenie Torunia polska prasa.

Powstawały organizacje naukowe, gospodarcze, rolnicze, oświatowe.

Jednocześnie ludność niemiecka zaczęła emigrować zagranicę do Ameryki lub przenosić się do Westfalii i Zagłębia Ruhry.