Ochotnicza Straż Pożarna w Sypniewie 1910-2000

 

Kazimierz Fojucik

Ochotnicza Straż Pożarna w Sypniewie 1910-2000 

Wydawca: Fotech Poligrafia
z inicjatywy Zarządu Ochotniczej Straży Pożarnej w Sypniewie 

Sypniewo 2000

Sygnatura SIRr XXI/61

Publikacja poświęcona dziejom Ochotniczej Straży Pożarnej w Sypniewie ukazała się w ramach serii "Krajeńskich Zeszytów Historycznych".

Ochotnicza Straż Pożarna w Sypniewie należy do najstarszych na terenie Powiatu Sępoleńskiego.

Straż ogniowa w Sypniewie funkcjonowała już od 1897 roku,  najpierw w majątku ziemianina Fritza Wilckensa.

W latach 1909-1910 mieszkańcy wsi zorganizowali na zasadzie pospolitego ruszenia własną straż pożarną wyposażona w sikawkę kołową.

Koni do przemieszczania sikawki dostarczali rolnicy, wyznaczani według kolejności przez cały rok kalendarzowy.

W końcu w 1928 roku postanowiono oficjalnie założyć Ochotniczą Straż Pożarną, do której przystąpiło 20 osób.

Po wojnie strażacy mieli do dyspozycji dwukołową przyczepką, na której znajdowała się motopompa z wężami.

Samochodu strażakom użyczała Gminna Spółdzielnia.

W 1959 roku sypniewska OSP otrzymała samochód marki "Dodge".

W 1965 roku oddano do użytku remizę strażacką.

W 1969 roku OSP w Sypniewie otrzymała pierwszy samochód gaśniczy z prawdziwego zdarzenia.

W 1985 roku uroczyście otwarto Dom Strażaka, a jednostka OSP otrzymała sztandar ufundowany przez mieszkańców wsi.

W książce opisana działalność Ochotniczej Straży Pożarnej w Sypniewie, jej wyposażenie, akcje gaśnicze w których uczestniczyli strażacy

W książce zaprezentowana stare unikatowe fotografie, nawet z okresu międzywojennego.

Tadeusz Zakrzewski - Polskie instytucje i organizacje w Toruniu pod zaborem pruskim (1815-1894)

 

Tadeusz Zakrzewski

Polskie instytucje i organizacje w Toruniu pod zaborem pruskim (1815-1894)

słowo wstępne, opracowanie tekstu i indeks:
Jarosław Kłaczkow, Jolanta Milz-Kłaczkow

Wydawca: Towarzystwo Miłośników Torunia

Toruń 2020

SIRr VIb/6-39

Tadeusz Zakrzewski (1922-2014) był wielkim admiratorem miasta Torunia i miłośnikiem książek.

Blisko związany był z Towarzystwem Naukowym w Toruniu, Towarzystwem Bibliofilów im. J. Lelewela, Towarzystwem Miłośników Torunia.

Kolekcjonował dokumenty życia codziennego, fotografie, sztukę, pamiątki historyczne związane z dziejami Torunia.

Był redaktorem naczelnym "Rocznika Toruńskiego".

Spod jego pióra wyszło ponad 200 publikacji naukowych.

Wśród nich szczególne miejsce zajmuje jego rozprawa doktorska "Polskie instytucje i organizacje w Toruniu pod zaborem pruskim (1815-1894)".

Towarzystwo Miłośników Torunia postanowiło wydać jego pełną i oryginalną wersję.

Przygotowaniem edycji tekstu i jego opracowaniem zajęli się prof. Jarosław Kłaczkow i Jolanta Milz-Kłaczkow.

W książce przedstawiono zmienne dzieje polskiego ruchu organizacyjnego w XIX-wiecznym Toruniu.

Specyfiką wielkich miast pomorskich Prus Królewskich był fakt drugorzędnej roli Polaków we władzach miejskich jeszcze w czasach nowożytnego Królestwa Polskiego.

Tym bardziej w okresie zaborów jedynie nieliczne  rody ziemiańskie mogły pełnić funkcje strażników narodowej pamięci.

Dużą słabością polskiego ruchu narodowego był brak do Wiosny Ludów inteligencji mieszczańskiej.

Dopiero po upadku powstania styczniowego następuje prawdziwe odrodzenie życia polskiego.

Pojawili się wówczas silne zaangażowani ziemianie i ludowi działacze wywodzący się z kręgów mieszczańskich.

Z drugiej strony druga połowa XIX wieku była okresem wzmożonej akcji germanizacyjnej i drakońskich środków stosowanych przez władze pruskie.

W okresie tym przewodnictwo w rozwoju ruchu narodowego przejęło polskie duchowieństwo katolickie.

Katolickie wyznanie stanowiło również zaporę utrudniającą proces germanizacji, gdyż Niemcy byli głownie ewangelikami.

Rozwinęła się wówczas na terenie Torunia polska prasa.

Powstawały organizacje naukowe, gospodarcze, rolnicze, oświatowe.

Jednocześnie ludność niemiecka zaczęła emigrować zagranicę do Ameryki lub przenosić się do Westfalii i Zagłębia Ruhry.

 

Magdalena Lemańczyk - Mniejszość niemiecka na Pomorzu Gdańskim

 

Magdalena Lemańczyk

Mniejszość niemiecka na Pomorzu Gdańskim

Wydawcy:
Instytut Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk
Towarzystwo Kulturalne Ludności Niemieckiej "Ojczyzna" w Kwidzynie

Warszawa 2016

Sygnatura SIRr VIb/7-62

Magdalena Lemańczyk jest doktorem socjologii.

Specjalizuje sią w badaniach nad mniejszością niemiecką na Pomorzu Gdańskim, gdańskimi Niemcami i zachodnioprusakami zamieszkałymi w Republice Federalnej Niemiec.

Zajmuje się również pomorską wielokulturowością, najnowszymi stosunkami polsko-niemieckimi, migracjami oraz metodami i technikami badań socjologicznych.

Rozprawa "Mniejszość niemiecka na Pomorzu Gdańskim" jest pierwszą socjologiczną monografią dotyczącą mniejszości niemieckiej na Pomorzu Gdańskim po przełomie 1989 roku.

Autorka przedstawia współczesny obraz mniejszości niemieckiej.

W pracy wyeksponowano działalność stowarzyszeń mniejszości niemieckiej i scharakteryzowano tożsamość narodową i etniczną jej liderów,

Jej badania przyczyniły się do zweryfikowania i upowszechnienia wiedzy na temat mniejszości niemieckiej w III Rzeczypospolitej.

W monografii szczegółowo opisano działalność stowarzyszeń mniejszości niemieckiej, które mają siedziby w Chojnicach, Elblągu, Gdańsku, Gdyni, Grudziądzu, Iławie, Kwidzynie, Lidzbarku Welskim, Łasinie, Malborku, Nowym Mieście Lubawskim, Sztumie, Tczewie, Toruniu, Bytowie, Lęborku, Wierzchucinie, Bydgoszczy i Złotowie.

Opisane instytucje to:

1. Związek Mniejszości Niemieckiej w Gdańsku
2. Związek Ludności Niemieckiej w Gdyni
3. Związek Mniejszości Niemieckiej w Gdańsku - Grupa Terenowa Lębork
4. Związek Mniejszości Niemieckiej w Gdańsku - Grupa Terenowa w Wierzchucinie
5. Chojnickie Stowarzyszenie Ludności Pochodzenia Niemieckiego
6. Powiatowy Bytowski Związek Ludności Pochodzenia Niemieckiego w Bytowie
7. Związek Mniejszości Niemieckiej w Gdańsku - Odział Terenowy w Tczewie
8. Towarzystwo Kulturalne Mniejszości Niemieckiej "Ojczyzna" w Kwidzynie
9. Towarzystwo Ludności Pochodzenia Niemieckiego w Grudziądzu
10. Stowarzyszenie Ludności Pochodzenia Niemieckiego w Toruniu
11. Towarzystwo Mniejszości Niemieckiej w Bydgoszczy
12. Niemieckie Towarzystwo Społeczno-Kulturalne w Pile - Koło w Złotowie
13. Stowarzyszenie Ludności Pochodzenia Niemieckiego Ziemi Elbląskiej w Elblągu
14. Związek Ludności Pochodzenia Niemieckiego Ziemi Sztumsko-Dzierzgońskiej
15. Stowarzyszenie Mniejszości Niemieckiej Miasta Malborka i Okolic
16. Stowarzyszenie Ludności Pochodzenia Niemieckiego - Oddział w Nowym Mieście Lubawskim
17. Lidzbarskie Stowarzyszenie Mniejszości Niemieckiej
18. Stowarzyszenie Ludności Pochodzenia Niemieckiego Ziemi Łasińskiej w Łasinie
19. Stowarzyszenie Mniejszości Niemieckiej w Iławie

Podmiot badań socjologicznych stanowili liderzy tych stowarzyszeń, przedmiotem badań była ich tożsamość narodowa i etniczna.

Na zakres badań składają się następujące elementy: autoidentyfikacja, poczucie identyczności/odmienności wewnątrzgrupowej i zewnątrzgrupowej, samotożsamość "odzwierciedlona", świadomość pochodzenia grupy i jej dziedzictwa kulturowego, stereotypizacja grupy własnej i obcej, kwestie dyskryminacji i uprzedzeń, kwestie językowe, pielęgnowanie kultury lub jej odtwarzanie, zaangażowanie organizacyjne, identyfikacja z ojczyzną, pamięć przeszłości.

Autorka prowadząc badania posługiwała się wieloma metodami i technikami: metodą badań terenowych i obserwacji uczestniczącej, techniką wywiadu kwestionariuszowego, techniką zogniskowanego wywiadu grupowego, metodą analizy treści i metodą kuli śnieżnej.