Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Emigracja polityczna. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Emigracja polityczna. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 18 maja 2026

Władysław Raczkiewicz 1885-1947

 

rysunek otwartej książki
Katarzyna Moskała, Mirosław A. Supruniuk 

Władysław Raczkiewicz 1885-1947 
Prezydent RP na Uchodźstwie 
Biografia fotograficzna 

Wydawcy: Instytut Pamięci Narodowej,
Województwo Kujawsko-Pomorskie

Warszawa 2020

Sygnatura SIRr IIIB/Raczkiewicz Władysław


Władysław Raczkiewicz był jednym z najwybitniejszych i najwierniejszych ludzi Józefa Piłsudskiego, a zarazem jedynym który nie służył z nim w Legionach.

Przez całe swoje polityczne życie z polecenia Marszałka był kierowany na placówki, na których nie radzili sobie inni: trzykrotnie sprawował funkcję ministra spraw wewnętrznych, był wojewodą nowogródzkim, wileńskim, krakowskim i pomorskim, wreszcie marszałkiem senatu.

Po wybuchu II wojny światowej został Prezydentem RP na Uchodźctwie.

Biografia fotograficzna Władysława Raczkiewicza składa się z dwóch części. 

Część pierwsza "Władysław Raczkiewicz - polityk od trudnych misji" to bardzo ciekawa biografia polityka, trudności i problemy jakie rozwiązywał podczas pełnienia różnych stanowisk politycznych.

Część druga "Władysław Raczkiewicz" jest albumem fotograficznym.

W całej książce zamieszczono 385 zdjęć.

Każde z nich zostało podpisane i opisane, umożliwiając jego zrozumienie.

Oglądanie zdjęć Z młodości i starości Prezydenta RP jest swoista podróżą w czasie.

Możemy oglądać miejsca, których już nie ma.

Zagłębiamy się w widoki Petersburga, Dorpatu, Mińska, Nowogródka, Wilna , Warszawy, Krakowa, Torunia, Paryża i Londynu - miast z którymi Władysław Raczkiewicz był związany w czasach zaborów i po odzyskaniu niepodległości,  przed II wojną światową i w czasie wojny.

Autorzy książki poszukiwali tych zdjęć przez kilkanaście miesięcy w dziesiątkach bibliotek i archiwów w Polsce i za granicą.

Opracowując fotografie starli się określić okoliczności i daty ich powstania, miejsca przedstawione, nazwiska i funkcje ukazanych osób. 

Fotografie ukazują różne etapy życia Władysława Raczkiewicza, jego rodzinę, znajomych, przyjaciół, przełożonych, ludzi z najbliższego otoczenia, obowiązki i karierę polityczną, miejsca i instytucje, w których przebywał, pracował , którym nadał własny charakter, wydarzenia, które współorganizował i te, których był bohaterem.

piątek, 5 maja 2023

Mirosław A. Supruniuk - Archiwum i Muzeum Emigracji w Toruniu : 25 lat starań o ochronę dziedzictwa kulturowego emigracji polskiej

 

rysunek otwartej książki

Mirosław A. Supruniuk

Archiwum i Muzeum Emigracji w Toruniu
25 lat starań o ochronę dziedzictwa kulturowego emigracji polskiej

Wydawca: Uniwersytet Mikołaja Kopernika

Toruń 2018

Sygnatura SIRr XXIXb/39



Autorem książki jest dr hab. Mirosław A. Supruniuk twórca Archiwum Emigracji.

Opisuje on w swoich wspomnieniach niezwykle ciekawą historię powstania Archiwum Emigracji.

Przeczytamy o jego zainteresowaniu literaturą emigracyjną jeszcze przed 1989 rokiem i o pierwszych wyjazdach do Londynu i Paryża po 1990 roku.

Tam spotykał się i rozmawiał z niezwykłymi ludźmi:

  • Stefania Kossowską - ostatnią redaktorką londyńskich "Wiadomości"
  • Karoliną Lacnckorońską
  • Edwardem Raczyńskim
  • Januszem Kowalewskim
  • Krzysztofem Muszkowskim
  • Janem Badenim
  • Zdzisławem Broncelem
  • Niną Karsov
  • Jerzym Giedroyciem - redaktorem paryskiej "Kultury"
  • Zofią Hertz
  • Olgą Scherer
  • Janem Lebensteinem
  • Władysławem Żeleńskim
  • Zofią Romanowicz
  • Kazimierz Romanowiczem - właścicielem księgarni polskiej "Libella" i Galerie Lambert

W 1993 roku Stefania Kossowska postanowiła przekazać Uniwersytetowi Mikołaja Kopernika w Toruniu najcenniejsze na emigracji archiwum literackie, czyli dokumentację redakcyjną tygodnika "Wiadomości".

W tym samym roku również Jerzy Giedroyć postanowił przekazać do Torunia księgozbiór Józefa Czapskiego, przechowywany w siedzibie "Kultury" w Maisons-Laffitte.

Również w 1993 roku Kazimierz Romanowicz zamknął swoją księgarnię i galerię, które działały w Paryżu od 1946 roku i wszystkie dokumenty związane z ich działalnością powierzył Bibliotece Uniwersyteckiej w Toruniu.

Archiwum Emigracji było tworzone na początku przez trzy osoby: Mirosława i Annę Supruniuków oraz Joannę Krasnodębską.

Stanowi obecnie pracownię w Bibliotece Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.

 Archiwum Emigracji gromadzi spuścizny pisarzy, publicystów, wydawców, ludzi nauki i artystów emigracyjnych, ich księgozbiory, archiwa redakcji czasopism, oficyn wydawniczych i księgarskich oraz instytucji kulturalno-społecznych działających na emigracji w XX wieku.

Archiwum pozyskało już ponad 300 kolekcji archiwalnych, bibliotecznych i artystycznych z całego "polskiego" świata, stając się najważniejszym ośrodkiem w Polsce dokumentującym dorobek kulturalny wychodźstwa polskiego po 1939 roku.

W książce opisano okoliczności powstania i pierwsze lata funkcjonowania Archiwum Emigracji.

Przedstawiono również zasób Archiwum Emigracji, najcenniejsze zespoły, cenne dokumenty, materiały archiwalne, pamiątki związane z nazwiskami kilkuset osób.

Archiwum Emigracji zajmuje się również badaniami naukowymi i promocją badań nad emigracją.

Cały czas powiększa się również kolekcja sztuki emigracyjnej.

Na przykład w 2003 roku Witold Leitgeber z Londynu podarował Archiwum Emigracji zbiór blisko tysiąca grafik, akwarel i szkiców Konstantego Brandla.

W związku z tym Uniwersytet Mikołaja Kopernika powołał w 2005 roku Muzeum Uniwersyteckie w Toruniu, które prezentuje na wystawach i ekspozycjach zbiory sztuki polskiej na świecie.

Do tej pory zrealizowano już prawie 100 ekspozycji w Toruniu, ale także w innych miastach Polski, Litwy, Francji i Anglii.




czwartek, 24 października 2019

Hubert Klimko-Dobrzaniecki - Grecy umierają w domu

 



rysunek otwartej książki

Hubert Klimko-Dobrzaniecki

Grecy umierają w domu

Wydawnictwo Znak

Kraków 2013

Sygnatura MAG 297986



Hubert Klimko-Dobrzniecki (rocznik 1967) jest poetą, powieściopisarzem i autorem opowiadań.

Dziesięć lat życia spędził na Islandii, obecnie mieszka w Wiedniu.

W Książnicy Kopernikańskiej dostępnych jest kilkanaście jego książek:

  • Bornholm, Bornholm / Hubert Klimko-Dobrzaniecki. - Kraków : Wydawnictwo Znak, 2011.
  • Dom Róży / Hubert Klimko-Dobrzaniecki. - Wołowiec : Wydawnictwo Czarne, 2006.
  • Grecy umierają w domu / Hubert Klimko-Dobrzaniecki. - Kraków : Wydawnictwo Znak, 2013.
  • Kołysanka dla wisielca / Hubert Klimko-Dobrzaniecki. - Wołowiec : Wydawnictwo Czarne, 2007.
  • Pornogarmażerka / Hubert Klimko-Dobrzaniecki. - Warszawa : Wydawnictwo W.A.B., cop. 2013.
  • Preparator / Hubert Klimko-Dobrzaniecki. - Warszawa : Wydawnictwo Od Deski do Deski, cop. 2015.
  • Raz, dwa, trzy / Hubert Klimko-Dobrzaniecki. - Kraków : Korporacja Ha!Art, 2007.
  • Rzeczy pierwsze / Hubert Klimko-Dobrzaniecki. - Kraków : Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, 2009.
  • Samotność / Hubert Klimko-Dobrzaniecki. - Warszawa : Oficyna Literacka Noir sur Blanc, 2015.
  • Wariat / Hubert Klimko-Dobrzaniecki. - Olsztyn : Stowarzyszenie Artystyczno-Kulturalne Portret, cop. 2007.
  • Zostawić Islandię / Hubert Klimko-Dobrzaniecki. - Warszawa : Oficyna Literacka Noir Sur Blanc, 2016.

Powieść "Grecy umierają w domu" poświęcona jest greckim uchodźcom, którzy trafili na Dolny Śląsk po wojnie domowej w Grecji w 1949 roku.

Możliwość powrotu do kraju otworzyła się dla nich w 1974 roku.

Akcja książki rozgrywa się w niewielkim miasteczku - Bielawie.

Po latach, już w Grecji, syn Sakis wspomina z czułością swoich rodziców zmarłych w Polsce:
- potężnego rudobrodego ojca Arisa Sallasa, byłego partyzanta i marynarza
- oraz dobrą, cichą i pracowitą matkę Agapi.

Pisze o ich miłości i nostalgii za Grecją.

Ale w powieści oglądamy również obraz Polski z lat 60-tych.

Dowiadujemy się też mnóstwa informacji o powojennej i współczesnej historii Grecji.

Bardzo nam się podobała ta książka.

Jest ciepła i sentymentalna, melancholijna i zabawna.

Książkę czyta się bardzo dobrze.

Autor serwuje nam wiele egzotycznych, niepospolitych i wciągających historii.

Mimo smutnego losu rodziny, jest ona szczęśliwa.